تا راه را گم نکنم

مؤدب در حمايت از شعر قزوه

hajidideban — Mon, 09 Nov 2009 07:27:33 GMT

نامه علی محمد مودب در حمایت از قزوه

درددلي با برادر بزرگم علي‌رضا قزوه
در هندوستان جهان
که برخي گاوها را مي‌پرستند
و برخي آلت ديگران را
همچون آدم در سرانديب
غريب!
ما غريبيم، غريب، برادرم قزوه!
غريب چون شمشيري در نيزار
چون سيد حسن نصرالله در محاصره شيوخ عرب
چون شعر تو در تارهاي عنکبوت وب
و در گوگل فارسي
که بيشترين جست‌وجويش س/ک.س است

ما غريبيم و از غريبان مي‌ترسند
گفته بودم مي‌ترسند
با يک بغل ريش از آمريکا مي‌ترسند
اما در سميناهارهايشان، بي‌باکانه آتش مي‌خورند
آتشي که دودش هم به چشم ما مي‌رود
هم چشم خودشان را تار مي‌کند
مي‌ترسند که برخلاف روزنامه‌ها حرف بزنند
برخلاف گوينده‌هاي بي‌بي‌سي‌ فارسي
مي‌ترسند ويزاي شينگن‌شان باطل شود
مي‌ترسند که برخلاف شکم ها حرف بزنند
از بوق‌ها مي‌ترسند
عمر و عاص‌ها بي‌وقفه بر طبل شکم مي‌کوبند
و نگهبانان دجله، صفين را از ياد برده‌اند
و به صفوف سکوت مي‌گريزند
مي‌ترسم حسين باز تشنه بماند
برادرم قزوه!
سکوت تخم همان افعي است
که در صحراي کربلا
به روايتي سي‌هزار جوجه اش هلهله مي کردند
قطار انديمشک در متروي تهران گريه مي‌کند
اسبي با يال‌هاي خونين در فرهنگسراي بهمن مي‌دود
صداي "هل من ناصر " از همه شبکه ها پخش مي شود
و پسران نوح‌ها بر قله‌ها غرق مي‌شوند
در اوج! بر قله‌ها!
پدرم اما در پايين شهر مثل هميشه سبز است
سبز در هفتادوپنج سالگي
هنوز هر بار که انتخابات مي‌شود
با همان لباس سبز کارگري
ساعتي از شهرداري اجازه مي‌گيرد
تا برود به حضرت علي راي بدهد
پدرم سواد ندارد
تلويزيون هم هيچ‌وقت شعر تو را برايش نخوانده است:
(مولا ويلا نداشت!...)
پدرم سواد ندارد اما مي‌داند
آن‌که غربال به دست دارد
همان است که خرمن مي‌کوفت
و کاه‌ها را با گندم‌ها مي‌آميخت
برادرم!
برادرم!
برادرم قزوه!
جوان‌هايي که دوستشان داشتيم
پيرمردهاي خوبي از کار در نيامدند
سر پيري نشستند و با VOA معرکه گرفتند
سر پيري دندان‌‌هاي مصنوعي تيزي
از انگليس در دهانشان سبز شد
و جگر ما را جويدند
جگر مرا و جگر تو را
جگر پدرم را، جگر عمويم را
عمويم هم سبز است
و هر صبح
به شوق ديدن اهتزاز پرچم‌هاي قبرهاي پسرانش بيدار مي‌شود
خاله‌ام هم سبز است
هر شب روي پشت بام خانه‌اش
تا صبح به تپة تاريک قبرستان نگاه مي‌کند
تا چراغي را ببيند که بر مزار فرزندانش سبز مي‌سوزد
پسردايي ام
محمدعلي بردبار هم چوپان سبزي بود
که زير دندانش مانده بود
مزه برف کوه هاي تربت جام
حتي آن وقت که کاسه سرش
سالها در خوزستان داغ، خاک خورده بود

تو از قديم سبز بودي برادرم قزوه!
از "مولا ويلا نداشت "
از "شب است و سکوت است و ماه است و من "
از "کيسه مي دوزند با نام شما شيادها "
از "مردان بلدرچين "
از قديم!
آفتاب‌پرست‌ها رنگ مشخصي ندارند
اما شما از مزار سلمان که باز مي‌گشتيد
سبز بوديد
تو سبز بودي، سيد حسن سبز بود
قيصر سبز بود
من در مزرعه‌هاي سبز عرق ريختم
با پرچم‌هاي سبز گريستم
و لباس سبز پسرعموهايم را براي کار به تن کردم
وقتي که سرخ به خاک ‌رفتند
ياران چه غريبانه سبز بودند
در تربت‌جام و هويزه
در تنکابن و بندرعباس ...
وقتي موج سبز هنوز به لس‌آنجلس نرسيده بود
سبزها در شب اروند شعله مي‌کشيدند
ما سبز بوديم
اما از هيچ چراغ قرمزي رد نشديم
من سبز هستم
اما براي نوشتن کتاب جديدم
سفر آمريکا نرفته‌ام
آمريکا خودش به کتاب من
به زندگي من آمده است
بيست و پنج سال است
که زانوهاي برادرم را تحريم کرده است
به آسمان نگاه مي‌کنم
هواپيمايي سبز رد مي‌شود
آمريکا را لعنت مي‌کنم
که از آن‌طرف اقيانوس‌ها
آمده است
تا نگذارد آب خوش از گلوي کبوتران ما پايين برود

من سبز هستم
با طبقة بالا هم هيچ دعوايي ندارم
اما نمي‌دانم چرا صاحبخانه به پشت بام که مي‌رود
بر عليه زير زمين نشين‌ها شعار مي‌دهد
که از خستگي خوابشان برده است

اگر پول داشتم
به بي‌بي‌يي فارسي زنگ مي‌زدم
و مي‌گفتم اين‌قدر سر و صدا نکنند
پدرم با لباس سبز کارگري
خسته خوابيده است

به اين‌ها مي‌گفتم اصلا ما سبز نه، شما سبز
اصلا خون شما سبز و خون ما سرخ
و هر جا خوني بريزد
رنگي از پرچم ايران و عزيز
اما چرا عالي جناب شريح مفتي مفتي
با خودکار سبز فتوا مي دهد
که الي جون مي تواند سطل آشغال را بسوزاند
مي تواند جگر مرا بسوزاند
و کنار شغال بنشيند!
(به فتواي دل من اما
تو يکي که با روسري
به چشم خواهري قشنگ تر بودي!
آهاي خوشگله!
دلم مي سوزه، آتيش نسوزون!)

ما از عاشورا تا به حال سبزيم
مادرم پيشاني غلامرضا را وقتي به جبهه مي رفت
بي گريه مي بوسيد
که از حضرت زينب خجالت مي کشيد
بي بي زهرا بر جنازه باقر نوجوانش
گريه نمي کرد که از حضرت زينب خجالت مي کشيد
خاله ام بر جنازه حسن و حسينش گريه نمي کرد
که از حضرت زينب خجالت مي کشيد
شما چطور از مادرم، از خاله ام، از بي بي زهرا
از حضرت زينب خجالت نکشيديد؟

آهاي شما که تازه به جريان سبز ما پيوسته ايد
بايد جواب بدهيد
چرا اينهمه رنگ به رنگ مي شويد؟
بايد جواب بدهيد
که چرا آبروي روياي قرن هاي پدرم
اين دهقان سالخورد خراساني
اين رستم شکسته شعر مرا برده ايد؟
بايد به عموي من
و به خاله هايم جواب بدهيد
به اميرحسين شش ساله ما
که مادرش کفشش را با سوزن خياطي مي دوزد
و پدرش دوازده سال پيش دود شده بود
و ما نمي دانستيم
(آهاي استاد رقص شترمرغ براي خرس!)

بايد جواب بدهيد!
اينهمه سال چه مي‌کرديد
در مقام هاي مختلف
اگر فيلم‌هاي تبليغاتي‌تان دروغ نبود؟
وقتي برادرم قزوه "مولا ويلا نداشت "را مي‌گفت
شما چه مي‌کرديد؟
آهاي شما که تازه به جريان سبز ما پيوسته‌ايد
بايد جواب بدهيد!

از رای ها به شیخ همان یک وجب رسید

hajidideban — Mon, 09 Nov 2009 07:23:34 GMT

از راي ها به شيخ همان يک وجب رسيد!

عليرضا قزوه شاعر نامي و مطرح کشورمان سروده اي جديد را منتشر ساخت که متن آن بدون هرگونه دخل و تصرفي بدين شرح مي آيد:

جوحي به حج واجب ماه رجب رسيد

همراه شيخنا که به درک رطب رسيد

مي خواست تا شراب طهوري دهد به ما

جوشيد آنقدر که به آب عنب رسيد

صبحي به منبر آمد و فرمود باک نيست

گر واجبات رفت به ما مستحب رسيد

از نو صلا زدند که ما را وجب کنند

از راي ها به شيخ همان يک وجب رسيد

مشت و وجب براي همين آفريده شد

بي آنکه انتخاب شود منتخب رسيد!

جمعي وضو نکرده دويدند در صفوف

آخر نماز جمعه نخواندند و شب رسيد

صفين و نهروان و جمل نوش جانشان

اين کوفيان که مِهر علي شان به سب رسيد

هر کس که دم زد از ادب مرد حرف بود

هر کس که فحش داد به فيض ادب رسيد

بعد از سه ماه شعبده رنگ و ننگ و زنگ

آيينه شکسته شان از حلب رسيد

شکر خدا که عابد و زاهد به هم شدند

اين از جلو در آمد و آن از عقب رسيد

دنبال کرسي اند بر اين سنگ آسيا

دندان کرم خورده شان تا عصب رسيد

با غرب و شرق مسخره بازان يکي شدند

نوبت به ريشخند سران عرب رسيد

گوساله هاي سامري از طور آمدند

با سبز اشتري که بر آن بولهب رسيد

چيزي نبود حاصل شان از هجوم وهم

جز مشت ريسمان که به کام حطب رسيد

خاموشي ام مبين که در اين آتش نفاق

روحم به چشم آمد و جانم به لب رسيد

آبان ماه 1388

یه شعر قشنگ تقدیم به همه دوستای عزیزم

hajidideban — Sat, 24 Oct 2009 06:57:47 GMT

(شعر سبز، 22 بیت خردادی)

این شعر را تقدیم میکنم به آنان که میخواهند حماسه حضور ۴۰ میلیونی هموطنانم را به نفع اربابان خود مصادره کنند. آنهائی که مدعی قانونند و خود قانون گریزترین هایند:

ما به خرداد پر از حادثه عادت داریم^(۱)

قصد بر هم زدن شهر و شرارت داریم

***

جهت جور و جفا بر همه ی خلق الله

ما تقاضای کمی نرمش و فرصت داریم

***

گر که مظلوم بُوَد ظاهرمان غصه نخور

توی خلوت همگی دعویِ قدرت داریم

***

چون کلفت است کنون گردنمان، زین بابت

ما ز کیهان و رجا هر دو شکایت داریم^(۲)

***

از گوگوش^(۳) تا رجوی^(۴) حامیِ ما میباشند

از همین دست بسی فضل و سعادت داریم

***

چِهِل و هفت شهید ره ما زنده شدند!^(۵)

کِی خجالت ز چنین گند و فضاحت داریم

***

زیر لب هم تو مزن حرف عدالت زیرا

نه شجاعیم و نه اینگونه شهامت داریم

***

ما که خود صاحب اموال زیادی هستیم

چه نیازی به قوانین و قضاوت داریم؟

***

زیر بار سخن حق چو نرفتیم؛ بدان

که آلرژیه ^(۶)! ! شدیدی به عدالت داریم

***

بس که سرد است هوا، زین سبب از روی نیاز

قصد آتش زدن خانه ی ملت داریم

***

گفته بودیم تقلب شده، اما به خدا

نه دلیلی و نه مدرک، و نه حجت داریم

***

هر که حتی به زبان، دشمن اسرائیل است^(۷)

با تمام وجنات وی عداوت داریم

***

حال، چون منتظری^(۸) و دو سه تا فرد دگر

شخص درمانده پس پرده و عزلت داریم

***

زانکه پوسید کنون یکسره اندیشه ی ما

ره بسوی شب و تاریکی و ظلمت داریم

***

موسوی داده بیانیه، از این رو دیگر

آبروریزیه بسیار و فِضاحت داریم^(۹)

***

خاتمی کیست؟ به جز آنکه زند لاف و دروغ

گوید و ما به وی اینگونه ارادت داریم^(۱۰)

***

همچو کروبی و مانند دگر اندیشان^(۱۱)

نه ادب در سخن و ، اصل و اصالت داریم

***

چون که رو گشته کنون دست خیانتکاران

ز شما جمله تقاضای وساطت داریم^(۱۲)

***

مثل بی بی سی و اصحاب وی اندر ایران

حامیه پر گنه و اهل قصاوت داریم^(۱۳)

***

الغرض، مردم عالم همگی می دانند

قصد صاحب شدن مسند و قدرت داریم

***

کار ما نیست همانا بجز اعمال نفاق

کینه از ملت و از خادم امت^(۱۴) داریم

***

زنده شد یاد منافق، سی اِ خرداد،^(۱۴) لذا

ما به خرداد پر از حادثه عادت داریم^(۱۵)

شعر از علی میرزائی مهرماه1388

داستان جشنواره تهران

hajidideban — Fri, 14 Aug 2009 15:17:27 GMT

روز میلاد امام زمان (که از خدا تعجیل ظهورش خواهانیم) با دوستان حرکت کردیم سمت تهران برای شرکت در نمایشگاه و جشنواره برترین تشکل های سازمان ملی جوانان ؛به عنوان یکی از 7 تشکل برتر استان قم؛البته نمایشگاه یک روزه و یه اختتامیه نیم روزه.

جناب همتی از بچه های سازمان ملی قم که صبح زود با دیگر دوستان رفته بودند، پشت سر هم تلفن می کرد که بابا دیر شده، همه غرفه ها رو دارن می چینن و …و ما هم بی خیال، تعریف کنان و دست خالی! به سمت تهران برای برگزاری نمایشگاه سازمان های برتر مردم نهاد کشور حرکت کردیم.البته دست خالی که چه عرض کنم چند بنر طراحی کرده بودیم که البته هنوز روی فلش بود و چاپ نشده بود و قرار بود تازه بریم تهران چاپ کنیم.از ساعت 10 صبح غرفه های دیگه مشغول چیدن نمایشگاه بودن و ما تازه ساعت 3 بعد از ظهر از قم راه افتادیم.وقتی بنرها رو با هماهنگی علمدار با یه چاپخونه چاپ کردیم ساعت شد 8 شب…و هشت شب یعنی تلفن پشت تلفن از طرف همتی که دیگه لازم نیست بیاین ؛ دارن درب نمایشگاه رو می بندن.فردا صبح بیاین.
و ما به سمت هتل حمله (ببخشین حرکت) کردیم.قبل از اومدن بچه های دیگه پذیرش شدیم و ماشین رو گذاشتیم توی پارکینگ هتل هویزه.خلاصه این از روز اول بگذریم از متلک های دیر اومدن و …که برو بچ انداختن.
روز دوم بعد از نماز زدیم به صفوف به هم فشرده صبحونه(یادم رفت بگم بیش از 600 نفر ازتشکل های سراسر کشور از 110 تشکل شرکت کرده بودن).البته بعد از یه چرت کوچولو.بعد هم لب تاپ ها رو برداشتیم و سه نفری زدیم به خط پرسرعت نت توی لابی هتل که دیشب شناسایی کرده بودیم.حالا دانلود کن کی نکن.خلاصه تا خط شلوغ شد پریدیم تو ماشین واسه ولنجک.سالن اجلاس سران و غرفه چینی ولی آخه با چهار تا بنر که نمی شد نمایشگاه زد که القصه غرفه کناری ما خدا رو شکر مجهز به همه چی بودن و الطافشون شامل حال ما شد.باز هم بگذریم از اینکه واسه اینکه دیر اومده بودیم بهترین غرفه ها رو گرفته بودن خلق الله و یه جای پرت که اصلا دید نداشت به ما رسید…اما خوب خدا خیرشون بده که همون دو سه متر رو گذاشته بودن.تا نزدیک های ظهر یه غرفه زدیم ماه.باقلوا.و باز صفوف به هم فشرده نماز و ناهار.
عیب کار این بود که ما نمایش کارمون نیاز به اینترنت داشت که متاسفانه نمایشگاه وایرلس نداشت و ما الاف(شایدم علاف) نشسته بودیم که یه دفعه دیدم یار آسمانی 11 داره چت می کنه!الله اکبر.ما هم یه سرچ زدیم به لب تاپ و دیدیم بله.وایرلس داره و خط رو راه انداختیم و شروع به پاسخگویی کردیم.مسوولین نمایشگاه!!! اومدن فکر کردن ما داریم شوخی می کنیم.گفتن اصلا ما هر کاری کردیم نتونستیم اینترنت بیاریم اینجا شما چطور کانکتین، شما ها یه کلکی زدین.هر چی با گوشی هاشون سرچ کردن خط جواب نداد.جالب اینکه حتی غرفه های دیگه هم جواب نمی داد.تنها جایی که آنتن بود همون غرفه مظلوم ما پشت انبوه غرفه های رنگارنگ بود و البته از این بابت دمش گرم.حالا هر کی بود و هر چی بود کار ما راه افتاد.چند تا از بچه ها که قبلا با آسمانیان آشنا بودن پیداشون شد و با هم آشنا شدیم .توی اون غربت واسمون جالب بود.بعضی ها با چنان کبکبه و دبدبه ای اومده بودن که انگار قراره برترین برترین ها بشن.شب نشده شام رو گرفتیم و زدیم به راه واسه هتل.استراحت و خواب
اما روز سوم.اینجا بود که دیگه تصمیم گرفتیم رو دست نخوریم و اولین نفر سر میز صبحونه حاضر شدیم.صبحونه رو که زدیم به بدن کم کم برو بچ دیگه خمیازه کشون داشتن می اومدن پایین که ما تازه لب تاپ به بغل حمله کردیم به لابی واسه دانلود.(این سرعت پایین نت ما رو هم عقده ای کرده) و بعد که تموم شد زدیم به راه واسه اختتامیه.تا رفتیم اونجا فهمیدیم رو دست خوردیم.ما درگیر نمایشگاه شدیم برو بچ ریخته بودن سالن اجلاس سران رو پر کرده بودن و تا شست ما خبردار شد ردیف آخر جا پیدا کردیم که …..
که یه دفعه چشممون افتاد به یک فروند صندلی خالی ردیف اول روبروی حاج آقا علی اکبری و بذرپاش.امون ندادیم بهش و تصویب شد یه نماینده از آسمانیان برای منور شدن! جلسه نیاز هست ردیف اول بشینه.و قرعه به نام یار آسمانی یک افتاد.با حمایت های معنوی ! دوستان از جمله حاج آقا حمید رضا مستقر شدیم ردیف اول سالن اجلاس.معلمی جوون ما رو به لبمون رسوند و نگفت که بالاخره ما هم رتبه ای آوردیم توی این جشنواره یا نه و تیر خلاصی رو هم زد که اگه دیروز بهتون می گفتم رتبه نیاوردین که می رفتین؛ برای همین محرمانه گذاشتیم که موقع اعلام فقط خبر دار بشن.حالمون بد جوری گرفته بود که موقع اعلام رتبه های برتر علی خانی (مجری) اعلام کرد رتبه سوم تشکل ها در عرصه سایت و اطلاع رسانی….موسسه آفرینش های نوین.

بگذریم از چرت و پرت هایی که تابناک نوشته.توقعی هم نیست ازش چون هر جا که فکر کنه می تونه ضربه ای به دولت جمهوری اسلامی وارد کنه دریغ نمی کنه(البته حذف کرد خبرش رو؛ كد خبر: ۵۹۳۰۵).هر چند که الحق و الانصاف این حرفاش دروغ بود و مثلا نوشته بذرپاش در اعتراض به پست جدیدش سخنرانی نکرد و احسان علی خانی فلان حرف رو زد و داوری ها جانبدارانه بوده و …دروغ محضه.دمش گرم بذرپاش که اولین حرکت مدیریتی خودش رو قشنگ انجام داد و وقتی بین اعلام نفرات برتر رتبه سوم و دوم و قبل از اهداء جوایز نفرات اول ازش خواستن صحبت کنه(در حالی که حاج آقا علی اکبری و آقای هاشمی ثمره واسه جایزه دادن توی سن ایستاده بودن) به احسان گفت نفرات اول رو هم بخونین تموم بشه بعد من بیام (که لازم نباشه دوباره برای اهداء جوایز مسوولین بیان روی سن) خوب البته مجری هم تقصیری نداشت و چینش برنامه ها که بهش داده بودن همین بود و بی تجربگی و شاید هم باتجربگی برنامه ریز رو می رسوند.
و بعد از اختتامیه و نماز و ناهار امونش ندادیم.به عنوان اولین غرفه یواشکی چکیدیم یه راست واسه قم.وای که چقدر گرم بود و خدا خیر بده حاج آقا زمانی رو که موافقت کرد کولر ماشین از ابتدای بزرگراه قم بر خلاف موقع اومدنمون روشن باشه!

جزاک الله خیرا

دُرُح!

hajidideban — Fri, 10 Jul 2009 13:27:18 GMT

از شيراز كه اومدم سفر دانشگاه قزوين و دانشگاه علوم پزشكي تهران پيش اومد.حيف شد از اين دوستان مطلبي نزدم.مخصوصا سفر مشهد با اطبا خيلي حال داد.خلاصه بعد از كش و قوص هاي انتخابات و جرزني هاي داش حسين آقا و دارو دستش اعصابمون نياز به يه مسكن داشت.برو بچ دانشگاه بيرجند اين بار دعوت كردن رفتيم روستاهاي لب مرزي دهستان دُرُح .واقعا سفر لذت بخشي بود.
سعي مي كنم كمي از عكس ها و خاطراتش رو بعد كه از اردوي جهادي شمال اومدم واستون بنويسم.

ما هم شديم جهانگرد!

سفر شيراز

hajidideban — Mon, 04 May 2009 20:37:00 GMT

بعد از ۶ سال دوباره دارم مي رم شيراز تبليغ.يه هفته اي نيستم دوستان.ان شالله يكشنبه برمي گردم و روي سايت آسمانيان آنلاين مي شم براي پاسخگويي.يه جستجوي كوچيك توي نت كردم از دانشگاه آزاد فارس واحد علوم تحقيقات.يه چيزايي به دست اومد.چند تا رو لينك مي كنم با يه تصوير سه بعدي خيلي قشنگ كه يه دانشجوي با سليقه از مسجد دانشگاه طراحي كرده.

http://basijzeynodin.blogfa.com/

http://horman-unity.com

درباره دانشگاه

نامه ام به خاتمی نیوز

hajidideban — Thu, 19 Feb 2009 11:46:18 GMT

سلام.حقیقتا خودتان هم می دانید که بودن یا نبودن خاتمی به حال محرومین فرقی نمی کند.مثل آن هشت سال که فرصت های کشورم ایران از دست رفت.خودتان هم که گفتید برای درست کردن اقتصاد شعار نداده بودیدکه حالا مدیون عدم انجامش باشید.این هم قبول.ولی خدا وکیلی این چند نفر که دورتان را گرفته اند را یک ملت محسوب نکنید.به خدا این ها روی هم 5 درصد مردم ایران هم نمی شوند.اعتبار قبلی خودتان را لااقل بین آن قشری که بینشان هنوز حرمتی دارید از دست ندهید.هیچ تکلیفی هم ندارید که مردم می گویند بیا و چه و چه.ولی خدایی حرف بدی هم نزد شریعتمداری.چون با احتساب دلایل 99 درصدی رای آوردن احمدی نژاد آن یک درصد احتمال که ترورشما باشد تنها راه پیدا کردن یه دریچه امید برای اسلام امریکایی به این کشور است.رای آوردنتان تنها با شهادتتان در راه ناحقی که دارید شاید رقمی بخورد.دوستان مجاهدین انقلاب را بگویید زودتر دست به کار شوند.

چرا احمدی نژاد باز هم رئیس جمهور می شود؟

hajidideban — Sat, 14 Feb 2009 20:30:18 GMT

جوانان اهل تحلیل را دوست دارم.هر چند که تحلیل هایشان اشتباه باشد.متاسفانه این قشر در دور و زمانه ما تعدادشان به شدت کاهش یافته و اگر ادعا کنم که حدود 20 درصد باشند می ترسم اعتراض کنید که چرا سخن به گزافه می گویی!از این هم کمتر است.
بحث بود در دلایل پیروزی 99 درصدی احمدی نژاد در انتخابات دولت دهم بود و دلایل قابل قبولی بیان شد.حیفم آمد برای دوستانم ننویسم که هم آنها را خوشحال کنم و هم مختصر حالی از برو بچ اسلام امریکایی و گاهاٌ تسبیح به دست بگیرم.

دلایلشان را به اختصار بیان می کنم .پروبال دادنش دیگر با خودتان:
1- سی امین سالگرد انقلاب و بازخوانی خاطرات و وقایع و ارزش های آن دوران بد جور مردم را در کف نداشته های امروز و آرمان های دیروزشان گذاشته و تنها کسی که از آن اسلام و انقلاب و امام حرف می زند و مردم قبولش دارند احمدی نژاد است(۱).
2- سریال های تلویزیونی پرمخاطب برادران کره ای(همان کفار شرق دور را می گویم)از قبیل جومونگ و امپراطور دریا و تاجر بوسان بد جوری حس ظلم ستیزی و ایستادگی یک تنه دربرابر ظالم را در جوانان تقویت کرده است.
3- اوه! سریال یوسف پیامبر(علیه و علی نبینا آلاف التحیه و الثنا) را دیگر نگو که خودش یک پست جداگانه می طلبد.نمی دانم دقت کرده اید یا نه که با تمام شدن سریال سیل پیامک هاست که سرازیر می شود؛زنان رشت پس از وروداحمدی نژاد در حال درو گندم دست های خود را با داس بریدند،آغاز سفرهای استانی یوزارسیف! ، زلیخا گفت اگر احمدی نژاد را دیده بودم عمرا عاشق یوسف می شدم و ...که خیلی کودکانه هست که کسی فکر کند اینها یعنی تخریب احمدی نژاد و نتواند بفهمد که این پیامک ها یعنی یک حس عمیق در ضمیر ناخوآگاه ما مبنی بر شباهت رفتارهای احمدی نژاد با سیره پیامبران الهی(۲).دلیل که نمی خواد اما خوب به چند تا اشاره کنم برای بستن دهان منتقدان بد نیست: سفرهای استانی یوزارسیف، بخشیدن زمین های حکومتی به مردم برای گذار از بحران(زمین های 99 ساله در عصر خودمان) ، سخنان یوزارسیف که خود را خادم مردم معرفی نمود و ...که بهتر است بقیه را نگویم تا برادران جناح آنخمائو! به رسانه ملی فشار نیاورند که پخش این سریال را به خاطر شباهت های بیان شده تا بعد از انتخابات تعطیل کند.
4- حمایت های جدی آقا از خط مشی دولت علی رغم تلاش زشت دوستان خودمان مثل دکتر علی مطهری ها که سعی می کنند این حمایت ها را تاویل به مصدر ببرند!
5- تخریب های ناجوانمردانه علیه دولت که منجر به این شده تا حس مظلوم نوازی مردم ایران، تحریک شود (۳).
6- ثمر دادن تلاش های دانشمندان هسته ای و فناوری های نانو و هوا فضا و ...در دولت نهم(البته با تشکر از تلاش همه عزیزانی که سالیان زیادی برای آماده ساختن این زیرساخت ها تلاش کرده اند) .
7- همچنین قشر مستضعف در سفرهای استانی حسی متفاوت از دیگر رییس جمهورها در او دیده و هر کوی و برزنی به نحوی از خدماتش بهره برده(بی انصافی است اگر تلاش های شبانه روزیش را ندیده بگیریم)و فراموش نمی کنیم که این توده ها هستند که همیشه تکلیف انتخابات را مشخص کرده اند نه من و تو و او و آنها! که خودمان را خواص دو جبهه اسلام ناب و اسلام امریکایی می دانیم.
8- و... ولش کن همین ها کافی است .می ترسم اگر باز هم بگویم آنخمائو ها چاره ای بیاندیشند برای ضعف هایشان.
9- و در آخر هم این نکته را بگویم که حس می کنم اراده ای بر عقول بشری سیطره انداخته و تلاش های آنخمائو ها! را بد جور در هم می کوبد!

و البته خوب یه چیز دیگر هم هست که نمی شود زیاد علنی گفت.گوشت را بیار جلو...جلوتر.اون یک درصدی را هم که نگفته گذاشتم برای این بود که بالاخره دشمن دشمنی می کند و نباید هم جز این انتظار داشت اما به نظر می رسد تنها راه بر هم زدن این موازنه ها برایشان یا شهادت دکتر است یا ترور بعضی ها در آستانه انتخابات تا از این فلاکت بیرون بیایند.(لطفا به کسی نگویید).

..................................................................................................................

(۱)شاید امروز از انقلابی بودن حرف زدن عادی باشد اما هنوز ۴ سال هم از آن شرایط نگذشته که مسوولین گوی سبقت از هم می ربودند در پاک کردن خاطرات انقلاب.در آن موقع از انقلابی بودن حرف زدن کار هر کسی نبود.

(۲)دوستانی که با روان شناسی اجتماعی آشنایی دارند بیشتر می دانند که انسان ها از مسخره کردن یا کوچک پنداشتن انسان های بزرگ لذت می برند.و البته این ظاهر امر است و وقتی این ظاهر ارضاء شد حس ستایش درونی آنها از آن شخصیت برانگیخته می شود(و این مساله در موقع نوشتن آری یا نه حرف آخر را می زند).

(۳)خدایی این را خیلی نمی شود باز کرد چون واقعا جبهه خودی و غیر خودی در این شماره ۳ مرزش مشخص نیست.می ترسم دلسوزان انقلاب را هم در بحث شهید کنم.

قربون اندام قشنگتون!

hajidideban — Fri, 23 Jan 2009 15:14:18 GMT

خنده ات می گیرد...یاد کارتون جوجه اردک زشت می افتی.چهار نفری انگار داشتند قطاربازی می کردند.پشت همدیگر را چسبیده بودند و خنده کنان می رفتند...

تالاپ...تالاپ.یکی یکی توی آب افتادند...خنده دار تر اینکه اولی فقط سرش از آب بیرون بود...!بله حتی در این جای کم عمق استخر...!؟

چند سالی بود که استخر نرفته بودم.اخوی اصرار کرد که با او به استخر بروم شاید کمردردم بهتر شود.وای که چقدر زیبا بود اندام برهنه این ها.قشنگترین جلوه ای که دیده ای.اینجا انگار چیز!پارتی است.

خوب که نگاه می کنی قشنگ ترین جلوه هستی را می بینی که تا کنون ندیده ای.سه جانباز نابینا و یک جانباز بینا اما قطع از دوپا...که اولی چشم شده بود برای سه تای دیگر.انگار اینجا حال و هوای خط مقدم جبهه داشت.

چشمت را که خوب باز می کنی می فهمی که همه اینجا همین شکلی هستند.یکی پا ندارد یکی دست.قشنگ ترین هایی که تا حالا دیده ای.اصلا یادت می رود که آمده ای شنا کنی.از سونا و جکوزی فقط دنبالشان را گرفته ای و با دیدن بدن برهنه شان حال می کنی.وای که چقدر شوخی می کنند.می خندند.انگار شب عملیات است.به صندلی داغ سونای خشک که رسیدند و ماتحتشان سوخت...انگار به خط زده باشند خنده کنان داد می زدند ...الله اکبر...الله اکبر

خدا قسمتتان کند سانس ویژه جانبازان شما هم به استخر بروید.

این هم برای دل قشنگ هادی و اصغر و بچه هایی که کامنت می گذارند که چرا نمی نویسی

اینجا مرز بین زمین و آسمان بود

hajidideban — Wed, 30 Jul 2008 17:18:33 GMT

لحظه ی دیدار نزدیک است باز من دیوانه ام ، مستم باز می لرزد ، دلم ، دستم باز گویی در جهان دیگری هستم های ! نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ های ، نپریشی صفای زلفکم را ، دست و آبرویم را نریزی ، دل ای نخورده مست لحظه ی دیدار نزدیک است ...

...و این بشکه فکر می کنی چه می تواند باشد؟

بگذار زودتر برایت بگویم تا خاطرت زیاد آزرده نشود.اینجا ایران است.روستایی در کنار گوش تهران.و این یک حمام خانگی است که این بشکه ۲۲۰ لیتری وظیفه گرم کردن آب آن را به عهده دارد.

آب از آتش افروخته در کوچه گرم می شود و از طرف دیگر بشکه از شیر آبی که در داخل اطاقک تاریک تنور نان پزی قرار دارد آب گرم استحمام این حمام! را تامین می کند.